donderdag 8 mei 2014

It's Not A Diet, It's a Lifestyle Change

Ken je dat? Het is half 9 's avonds, je zet samen met je vriend een film op. En hoort daar geen glaasje fris en iets hartigs bij? Of een glas wijn? Doen we, lekker... En vooral: gezellig.


Is gezelligheid echt afhankelijk van wat er op de tafel staat? Eerste gedachte (als zijnde een bourgondische Limburger): ja! Ja zeker! Eten hoort er bij!
Het gevolg van deze mentaliteit was wel dat het snacken meer en meer een gewoonte werd. Steeds vaker had ik last van "cravings": voornamelijk ontzettend veel zin in zoute, hartige hapjes. En niet alleen meer 's avonds. Het kon gewoon niet zout genoeg. 
En daar werd ik ineens een beetje bang van. Het is niet alsof ik als een of andere schransbeer de hele dag chips naar binnen zat te werken, maar we kennen allemaal wel die zak die "ineens" op is. Slik. Ik heb ook echt het gevoel dat het meer een verslaving was geworden dan iets anders.
Een tijd geleden maakte ik dan ook met mijn vriend de afspraak om niet meer te snacken. Gewoon, cold turkey, geen tussendoortjes meer. En, geen zout meer.

Vervolgens heb ik ook de maaltijden eens flink onder de loep genomen. Dat voelde gewoon beter. Ik ben gezonder gaan eten, gezonder gaan koken (meatless monday is er een voorbeeld van!). Ook ben ik gaan zoeken naar de oorzaak van het willen eten van tussendoortjes (behalve dat het puur een gewoonte was).

En ik noemde het... Diëten.

Maar diëten is geen goed woord. Ik ken mijzelf. Wanneer ik straks goed in mijn vel zit, wil ik niet meer terugvallen in oude gewoontes en routines. Ik wil zo blijven, ik voel me goed, ik zie er ook steeds beter uit. Kortom: het is een nieuwe levensstijl. 



Wat heb ik gemerkt, wat werkt en vooral, wat werkt niet?

Als een voedingsplan of een manier van leven niet realistisch is voor je, hoe kun je het dan volhouden? Feit is, het veranderen van de manier van leven en het creëren van nieuwe eetgewoontes moeten bij je passen en voor je werken!

Ik had heel vaak zin in zout. Vaak hoor je dat je "de neiging om te snacken" moet vervangen door iets gezonds: fruit. Dat werkte voor mij niet, want ik had nog steeds zin in zout. En natuurlijk ben ik ook meer fruit gaan eten, maar ik wilde niet toegeven aan die zin om te eten.
  1. Versla de gewoontes. Wanneer het een gewoonte is om te eten, zal je lichaam om die tijd ook automatisch gaan vragen om eten. Ook al heb je het niet nodig: het is etenstijd. Wanneer je lichaam vraagt om eten, drink dan eerst 1 tot 2 glazen water. Meestal is het gevoel dan al weg. Ga vervolgens iets anders doen (doe de afwas, ga de was vouwen, schrijf een blog). Mentaal ben je met iets anders bezig, en het hongergevoel verdwijnt.
  2. Zorg dat je genoeg slaapt en een goed dag en nacht ritme hebt. Een slaaptekort verhoogt de zin in calorierijk voedsel omdat je lichaam op zoek is naar snelle energie. Ook komt er bij slaaptekort meer ghrelin hormoon vrij: hetzelfde hormoon dat zorgt voor hongergevoel. Ik heb mijn ritme weer proberen aan te passen. In plaats van om 10:00 uit bed komen, kom ik weer om 8:00 uit bed. In het begin had ik 's middags zin in een tussendoortje. Ik was moe, ik had honger. Een middagslaapje doet wonderen!
  3. Sla het ontbijt nooit over. Een goed ontbijt is een goede start van de dag. Ik ben zelf een gruwelijk moeilijke eter 's morgens. Maar een gekookt ei gaat er wel in. En dat mag, zo lang je maar op het cholesterol let (dus geen vette vleeswaren of kazen, of boters). Prima, works for me!
  4. Vaak heb je dorst in plaats van honger. Je lichaam is gewoon op zoek naar bronnen van energie en geven een hongersignaal af. Dus, net als bij punt 1, drink eerst een glas water. Lightdranken schijnen trouwens enorm ongezond te zijn. Sowieso proef ik "alternatieve zoetstoffen" meteen en ik gruw er van. Denk aan Crystal Clear of light siroop. Mijn geluk: ik ben geen zoetekauw. Dus ik mis de zoete drankjes ook niet. 
  5. Verveling zorgt voor honger. Wanneer er geen prikkels vanuit de omgeving komen, grijpen de hersenen naar dopamine voor sensatie, wat het hongergevoel aanwakkert. Dus, ga iets productiefs doen!

The thing is... Je moet het zelf willen, je moet het zelf doen. En het helpt natuurlijk ontzettend mee wanneer je partner ook mee wil doen. Wat betreft lekkernijen: als ik ze niet haal, zijn ze niet in huis en kan ik ze ook niet eten. En waar het me tot een paar weken geleden moeite kostte om langs "het lekkere schap" te lopen, heb ik er nu geeneens meer zin in.

Wat wij wel hebben ingesteld is "treat yo self". Eén keer per week mogen we zondigen (patat, een superongezond toetje, you name it). Iets waar we ontzettend zin in hebben - niet "even" zin in hebben, maar al een tijdje. Een glas echte cola, ovenbaked chips. 
En weet je wat het mooiste is? De zak hoeft tegenwoordig echt niet meer leeg...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen