donderdag 3 september 2015

Citytrip Gent

Redelijk impulsief / spontaan kwam Rory "aanwapperen" met twee treintickets en een hotelovernachting in Gent. "Aanwapperen", want in werkelijkheid mailde hij de reservering door en valt er met een laptop vrij weinig te wapperen. Romantiek in de 21e eeuw dus. Voor mij onverwacht, want ik zet momenteel iedere overgbleven eurocent stellig op de spaarrekening voor ons toekomstig paleis. Via ns voordeeluitjes wist Rory deze aanbieding te bemachtigen en onder het mom van 'we leven maar één keer' pakten we zondagavond onze tassen in...

Daar het om twee overnachtingen ging (dus één volle dag Gent), besloten we met twee rugzakken te gaan met de volgende simpele vergelijking in ons achterhoofd: "less weight = more fun".

Even na het middaguur kwamen we aan in Gent (Amersfoort - Rotterdam - Antwerpen - Gent). Het was nog te vroeg om in te checken dus liepen we door om de stad te verkennen. Touristisch Gent is opgedeeld in twee delen: het kunstgedeelte en het historisch gedeelte. Spreekt voor zich dat wij voor optie 2 gingen! Het Historisch gedeelte ligt meer noordelijk en was voor ons - vanaf het hotel - een klein half uur lopen. Uiteraard ook te doen met OV, maar daar worden de stapjes-Goden niet vrolijk van.

De St. Michielsbrug is één van de bezienswaardigheden van Gent. Vanaf het hotel liepen wij via de Predikherenlei het historisch gedeelte in. 
De weersvoorspellingen zagen er voor maandagmiddag niet goed uit. Bij aankomst was het vooral heel erg benauwd.
Maandagmiddag dan ook voornamelijk door de stad gewandeld, georiënteerd, wat plaatjes geschoten en bepaald wat we zouden willen zien. De burcht (Gravensteen) stond al op de wensenlijst, alsook het Belfort.
Vervolgens lekker op de Poeljemarkt gezeten, bij de Sint-Niklaaskerk naar binnen. Even door de winkelstraten geslenterd, maar daar waren we niet voor hier.

Rond een uur of vier ingecheckt in het hotel (NH St Pieters). Even de beentjes omhoog om vervolgens wat te eten te zoeken. Gezien het weer hadden we geen zin om het "ver" te zoeken (en een tweede nat pak te krijgen) - eigenlijk wilde ik graag eten in het wijkje Patershol. De keuze om in de buurt van het station te eten was dan ook snel gemaakt.

En daarna moet ik tot mijn grote schaamte toegeven dat we voor half 9 al op een oor lagen, diep in slaap tot dinsdagochtend...


Dinsdag lekker vroeg aan het ontbijt (wat zeker niet tegen viel) om vervolgens weer naar het historisch centrum te lopen. Mooi Gent op de gevoelige plaat gezet - hadden we ruim de tijd voor, de deuren van Gravensteen zouden om tien uur open gaan.
Gent is zó mooi. Het vraagt erg weinig verbeelding om te bedenken hoe de stad er vroeger heeft uitgezien. 
En is ook heel makkelijk op de foto te zetten.
Waarbij de complimenten voor Rory, die geduldig wacht ;-)
En mij stiekem ook vastlegt.. 

Burcht Gravensteen is prachtig. Jammer dat het voornamelijk bij kijken bleef - een stukje achtergrondinformatie misten we wel en is volgens de dame aan de informatiebalie alleen online te vinden... Iets met een wisseling van eigenaar en bezuinigingen.
Ergens halverwege word je beloond met een prachtig uitzicht. Links, het "aparte" moderne gebouw is de stadshal. In de steigers staat de st. Baafskathedraal (alleen open op zaterdag en zondag meen ik). De toren in het midden is het Belfort en uiterst rechts is de st. Niklaaskerk.
Veel prachtige doorkijkjes in de burcht. 
Met een behoorlijke bloederige geschiedenis. Deze muren hebben al heel wat gezien.

Na burcht Gravensteen naar het Belfort, om deze te beklimmen voor een mooi uitkijkje. Als echte helden met de benenwagen omhoog (er is ook een lift). Een waanzinnig uitzicht en net zo veel geluk (tussen de buien door erg mooi foto's kunnen maken). Het blijft toch een leuke sport om op iedere bestemming het hoogste punt te beklimmen (Eastbourne: Beachy Head, London: oa the monument & st Pauls, Brugge: Belfort, Ameland: vuurtoren).
De St. Niklaaskerk. De zon kwam er speciaal voor uit!
Hoog! 

Het uurwerk van het Belfort.
Hallo Rory!
Een #belfie hoort er natuurlijk zeker bij! 

Vervolgens hebben we heerlijk geluncht aan de Graslei, ergens tussendoor een warm drankje op Sint Veerleplein en savonds (na als oude mensjes even gerust te hebben op de hotelkamer) de beste burgers ooit bij Uncle Babe's Burgers. Ook nog wat zeep (waaronder bruisbal, want: bad!) gehaald bij een markante en zeer gepassioneerde meneer in "bubbles at home". Ik moet hem gelijk geven, het zijn erge lekkere ruikertjes. Meer zeg ik er niet over.

Woensdag uitgerust en fris op weg terug naar Amersfoort. Gent is een waanzinnig grote stad (groter dan Londen, niet zo groot als Parijs), maar het historisch centrum is heel geconcentreerd. Goed te doen wanneer je een volle dag hiervoor uitrekt, zoals met twee overnachtingen.


zondag 26 juli 2015

Book Review

Een boek lezen is altijd een goed idee, maar wanneer het te warm is om te bewegen is het al helemaal een goed idee. Of wanneer het de hele dag regent.. Om je op weg te helpen met het maken van een keuze en vooral om te inspireren... Een boekreview van 5 boeken!

Een tijd geleden las ik in de zomer áltijd chick flicks. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik daar dit jaar nog niet aan ben toegekomen. 
De boeken die ik gelezen heb zijn niet de meest nieuwe boeken, maar wat mij betreft maakt dat niet uit - zolang ze maar nieuw voor mij zijn. Ik heb telkens eerst de synopsis van het boek weergegeven (cursief) en vervolgens hoe ik het boek ervaren heb. 
Mocht je nog op vakantie gaan en een (paar) leuke boeken mee willen nemen, hierbij wat tips!



Een weeffout in onze sterren - John Green
Hazel werd drie jaar geleden opgegeven, maar een nieuw medicijn rekt haar leven voor nog onbekende tijd. Genoeg om een studie op te pakken en vooral niet als zieke behandeld te worden. Augustus (Gus) heeft kanker overleefd - ten koste van een been. Vanaf het moment dat Hazel en Gus elkaar ontmoeten, lijkt er geen ontsnappen aan de zinderende wederzijdse aantrekkingskracht. Maar Hazel wil niet iemands tijdbom zijn.

Hazel laat Gus kennismaken met haar lievelingsboek: An Imperial Affliction van Peter Van Houten, een roman over een ziek meisje, die midden in een zin eindigt. Samen besluiten ze op zoek te gaan naar Peter Van Houten om hem te vragen hoe het de personages vergaat nadat het boek is opgehouden. De tocht leidt hen naar Amsterdam, waar de schrijver als een kluizenaar leeft. Hij is in niets wat ze zich van hem hebben voorgesteld. En hun leven neemt een wending die ze zich niet hadden kunnen indenken.


Wauw. Ik had al onwijs veel over dit boek gehoord maar (tot voor kort) nog niet gelezen. Dit boek greep mij echt aan. Ik was bang dat het een "zielig" verhaal zou zijn (gezien de synopsis), dus zware kost. Hazel is echter helemaal niet zielig, maar een humoristische puber met een gezonde dosis sarcasme. Het boek heb ik in één keer uitgelezen, waarvan het laatste hoofdstuk huilend. Oja, FYI: de film doet het boek absoluut geen eer aan.




De Cirkel - Dave Eggers
Mae Holland kan haar geluk niet op als ze wordt aangenomen bij de Cirkel, het machtigste internetbedrijf ter wereld. De persoonlijke e-mails van de gebruikers, hun sociale media, betalingsverkeer en aankopen zijn met elkaar verbonden door een universeel besturingsprogramma. Het resultaat: iedereen heeft slechts één online identiteit. Een nieuw tijdperk van openheid en gemeenschapszin is aangebroken.
Mae laat zich meeslepen door de energie van het bedrijf, de groepsactiviteiten en de feestjes, de oneindige mogelijkheden - zelfs als ze het leven buiten de campus langzaam uit het oog verliest, een ontmoeting met een collega haar in verwarring brengt, en haar bijdrage aan de Cirkel steeds meer openbaar wordt.


Ik ben dit boek op aanraden van lieve collega Margriet gaan lezen. Het boek op zich is absoluut niet slecht, maar de massahysterie omtrent dit boek begrijp ik niet echt. Persoonlijk heb ik niet echt een klik met de hoofdpersoon, waardoor ik tijdens het hele verhaal afvroeg wanneer Mae wat ruggengraat ging tonen. Dat doet ze echter niet, waardoor het verhaal rustig verder gaat en je het verloop al van mijlenver ziet aankomen.
Het moraal spreekt me wel aan en is iets waar ik ook al langere tijd over nadacht. Dat privacy steeds minder "normaal" is ("geheimen zijn leugens" en "privacy is diefstal"), is een belangrijk onderwerp om over te discussiëren en vooral te realiseren hoe belangrijk privacy is.



Het Rosie Effect - Graeme Simsion
Als je hebt genoten van de internationale bestseller Het Rosie Project, dan mag je Het Rosie Effect niet missen!
Don Tillman en Rosie Jarman zijn getrouwd en wonen in New York. Juist als Don wil vertellen dat Gene, zijn schuinsmarcherende beste vriend uit Australië komt, heeft Rosie nieuws: ze is zwanger.
Op zijn geheel eigen wijze verwerft de autistische Don in no time alle kennis over vader worden. Maar zijn oude zwakheden komen weer boven en brengen hem in de problemen. Terwijl hij opgaat in het perfectioneren van alle praktische details, verliest hij zijn emoties totaal uit het oog. Hij dreigt Rosie kwijt te raken op het moment dat ze hem het hardste nodig heeft.

Oeps. Ik ben heel enthousiast gaan lezen in dit boek, niet wetende dat Het Rosie Project de voorloper was van dit boek. Voor het lezen maakt het niet uit: het verhaal staat op zichzelf en je leert Don en Rosie snel genoeg kennen. Een heel leuk, goed lopend en (toch) herkenbaar boek. Met één minpunt: enig moment begon ik mij behoorlijk te irriteren aan Rosie. Als in: je wéét waar je mee getrouwd bent...
Maar ik ga zeker Het Rosie Project nog lezen!




Een Goede Raad - J.K. Rowling
Wanneer Barry Fairbrother onverwacht sterft, zijn de bewoners van Pagford geschokt. Pagford lijkt een idyllisch Engels plattelandsdorp, met een charmant marktplein en een oude abdij, maar achter die fraaie façade gaan grote conflicten schuil. Rijk tegen arm, tieners tegen hun ouders, vrouwen tegen hun echtgenoten, leraren tegen hun leerlingen... 

In Pagford is niets wat het lijkt. De lege stoel die Barry achterlaat in de gemeenteraad is de aanleiding tot de grootste strijd die het dorp ooit heeft gekend. Wie zal zegevieren in deze verkiezingen vol opportunisme, valsheid en verbijsterende onthullingen?


J.K.'s eerste volwassen roman. En ze mag er van mij meer schrijven! Het begin loopt wat stroef, maar van mijn Nederlands leraar heb ik altijd geleerd eerst 100 pagina's te lezen voordat je een oordeel mag vellen. En na 100 pagina's zit je zeker goed in het verhaal. Er zijn meerdere verhaallijnen, allemaal nauw met elkaar verweven. De complotten en gebeurtenissen lopen langs elkaar en door elkaar, waardoor je als lezer op een bepaald moment de enige bent die weet wat er allemaal speelt in Pagford. En toch, het einde is heel verrassend.


Kronieken van de onderwereld - Cassandra Clare
Wellicht beter bekend als "The Mortal Instruments".
De serie draait rond de Schaduwjagers, een ras van half-engel half-mens, die tegen de demonen vechten. Ze zijn onzichtbaar voor gewone mensen maar op een avond ziet de 15-jarige Clary Fray drie Schaduwjagers die een demon vermoorden en al snel wordt ze helemaal opgezogen in hun wereld.

Het oorspronkelijke idee voor de serie was een trilogie, maar door het enorme succes werd beslist om de reeks uit te breiden. Je kan de serie wel nog opdelen in twee trilogieën: de eerste drie boeken focussen zich elk op een van de Levensinstrumenten: de Levensbeker, het Levenszwaard en de Levensspiegel en tegelijkertijd de strijd tegen Valentijn. Gedurende de tweede trilogie wordt er gevochten tegen een nieuwe vijand: Sebastian.

Fantasy! Ik moet eerlijkheidshalve toegeven dat ik best van fantasy houdt. Het in een andere wereld stappen, welke om te beginnen volledig buiten mijn eigen belevingswereld valt.. Alhoewel, na het lezen van In De Ban Van De Ring, De Hobbit en Harry Potter lijkt alle andere fantasy behoorlijk tegen te vallen. 
Maar stiekem vind ik deze verhalen wel leuk. De hoofdpersoon is Clary, maar af en toe kijk je ook mee over de schouder van Simon of Jace. Het verhaal loopt vrij goed en leest dus lekker makkelijk weg. Heerlijk na een drukke werkdag. Op dit moment ben ik dan ook bezig aan deel 4 (Stad van Gevallen Engelen). 


Bovenstaande boeken waren heerlijk om te lezen, maar er steekt één met kop en schouders bovenuit. Een Weeffout In Onze Sterren heeft mij een echte "book hangover" bezorgd! 

Lees ze, en mocht je nog leestips voor mij hebben: sharing is caring!

Bron kaften boeken: bol.com 

zaterdag 18 juli 2015

Het makelaars dialect



De zoektocht naar een perfect paleisje voor Rory, Roos en de kattenkinderen gaat door. En huizen kijken is (naast dodelijk vermoeiend) ook gewoon heel erg leuk. Ik kan me erg verheugen op een bezichtiging, want misschien is dit wel hét huis. Ons huis. En hoe interessant het ook is om je eigen hart en hoofd tegen elkaar uit te spelen (hart: ja! Hier zie ik ons oud worden / hoofd: deze prijs is véél te hoog voor hetgeen je er voor krijgt), waar ik de meeste humor in zie is het "makelaars dialect". 

di·a·lect (hetomeervoud: dialecten)
in een bep. streek gesproken taal, afwijkend van de standaardtaalstreektaal

Het begint natuurlijk met de foto's. De makelaar in kwestie sleept een gigantische groothoeklens mee - "want we gaan dit kippenhok eens even neerzetten als een balzaal mevrouwtje!". Ik denk dat de natte droom van menig makelaar een verkoop is op basis van puur en alleen zijn foto's. Zoals mijn wijze moeder tegen mij zei: "papier is geduldig.."

Een tweede foto dingetje. Hoe beter de staat van het huis (staat ook min of meer gelijk aan hoe hoger de vraagprijs), hoe meer foto's er op de makelaarswebsite te vinden zijn. Een foto of drie bij dat lieve, op het (foto)oog perfecte tussenwoninkje? Forget it, waarschijnlijk zit er zoveel schimmel in die toko dat het gezien wordt als een nieuwe levensvorm (en door de gemeente als extra inwoner). 

Dit zie je dan weer niet op Funda staan
Een andere optie is dat de foto's die wél op Funda staan, compleet waardeloos zijn.
Need I say more..?


De beschrijving lees ik tegenwoordig al niet meer. Ik ga meteen door naar kenmerken (hoe oud is het huis zelf, hoe oud is de cv ketel). Die beschrijving kom je toch wel mee in aanraking, want de makelaar dreunt deze vrolijk op tijdens de bezichtiging:

Karakteristieke woning: betreft bovenstaand beschreven "perfecte tussenwoning". Een huis met geschiedenis is over het algemeen geen huis waar je na een halve week behangen in kan trekken. 

klussers gezocht!


In deze prijsklasse een zeer goede optie betekent in gewone mensentaal: wat verwacht je anders voor dit geld? 

Je verwacht ook geen échte Rolls Royce met een budget van 300, of wel?
Praktische situering of (in het minst slechte geval) nabij uitvalswegen: je woont naast de oprit van de A28, of met je woonkamer op een Nweg. Of het station staat in je achtertuin. Dat is zeker praktisch, maar je moet er wel van houden.
Remember Bridget Jones?
Natuurlijke lichtinval staat gelijk aan geen uitzicht. Waarschijnlijk staat er een appartementencomplex tegen je toekomstige droompaleis aangebouwd. Moet ik er ook nog bij vermelden dat iedere makelaar onwijs geilt op licht? We hebben ervaren dat er immer en altijd, ook al is het meer dan 40 graden in huis, de gordijnen gewoon opengerukt worden. "Ziet u, zeer veel lichtinval!"
Maar het huis is hierdoor heel licht van binnen, geeft een ruimtelijk gevoel!

Sfeervol (of (nog erger) gezellig wonen: heeft voornamelijk betrekking op de buurt. Deze buurt bivakkeert als het even kan met het bankstel in de voortuin (parkeert auto achterom, of gewoon op de stoep), en zodra het kwik boven de 15graden staat zijn houtskool, aanmaakblokjes, kiloknallers en kratten bier niet meer aan te slepen. De radio staat op een eveneens gezellig geluidsniveau waardoor er altijd over en weer geschreeuwd moet worden - je wil elkaar immers wel kunnen verstaan. Mocht er (ondanks de onderlinge sociale controle) toch zijn ingebroken: iedere buur heeft zijn eigen variant van het verhaal. Je moet er van houden.

Knusse woonkamer: is het alleerst benoemde kippenhok. Uiteraard op de gevoelige plaat gelegd met een groothoeklens, zodat het toch nog wat lijkt.
eerlijk is eerlijk, het is wel heel licht
En dan natuurlijk de de welbekende makkelijk te onderhouden tuin. Een mooie, betegelde tuin,  type mortuarium (liefs met hier en daar een uitspatting in de vorm van bakken gevuld met kiezelsteentjes).
hoge druk er op, klaar!


We worden er langzaamaan immuun voor en zoeken vooral verder naar het huis wat voor ons de wél "wow-factor" heeft...


dinsdag 14 juli 2015

XXL movie review (deel 1)


Wij kijken helemaal niet graag films, niet in de bios en ook niet thuis. Daarom vind vind ik het wel eens moeilijk om nog een leuke film uit te kiezen en maak dan dankbaar gebruik van online reviews. In totaal heb ik zo'n dertig (!!!) reviews voor je staan en daarom, vandaag, speciaal voor jou: deel 1 van de XXL film review! 

Net als bij de book review plaats ik eerst de synopsis (cursief) en vervolgens hoe ik de film heb ervaren. Bonus: we hebben de film ook gescoord (waarbij 0 de laagste score is en 10 de hoogste). 




Terminator Genisys (2015)
ACTION | ADVENTURE | SCI-FI
7/10
John Connor sends Kyle Reese back in time to protect Sarah Connor, but when he arrives in 1984, nothing is as he expected it to be.
Een "gouwe ouwe" en een film boordevol jeugdsentiment, toch? Ik kan me herinneren dat ik nog een klein roosje was toen ik de eerste terminator film zag (hoewel die toen óók al oud was, daar deze al in 1984 uit kwam). Ik weet wel nog dat ik het allemaal hartstikke spannend vond. De lat lag voor deze film dus best hoog, zou ik hetzelfde gevoel weer ervaren?
Natuurlijk is onze Arnold ook onderhevig aan de tand des tijds. Maar het gebrek aan gezichtsuitdrukkingen heeft er wel voor gezorgd dat de beste man vrij rimpelloos is (gezien de leeftijd). Persoonlijk vond ik het een spannende actiefilm, waarbij er leuk teruggegrepen en gebruik gemaakt werd van de vorige films. Er zat niet een héél sterk verhaal in, vandaar dat we deze een 7 hebben gegeven. 
Van mijn vriend moet en zal ik nog toevoegen dat het epische niveau van de eerste twee films nooit zal worden geëvenaard. Als je dit van je af zet, heb je echter een hele leuke actiefilm.

Minions (2015)
ANIMATION | COMEDY | FAMILY
8/10
Minions Stuart, Kevin and Bob are recruited by Scarlet Overkill, a super-villain who, alongside her inventor husband Herb, hatches a plot to take over the world.
Lang verwacht! Waar de Minions in "Despicable Me" vooral sidekicks waren, hebben ze nu een hele eigen film. En daar gaan ze best goed mee om. In een hele volle zaal zijn we naar de voorpremière gegaan, compleet met de limited-edition-minion-3d-brillen (welke trouwens veel beter zitten dan de standaard 3d brillen). 
Bob is natuurlijk het ultieme schatje met zijn knapzakje en beertje en de Minions hebben een ultiem hoog "aah" gehalte, waardoor ze al een grote voorsprong hebben (ik bedoel: als je dan toch moet kiezen voor een film..). De film zit boordevol grapjes, afwisselend leuk voor zowel kinderen als volwassenen. Het gebeurt niet snel dat ik hardop moet lachen tijdens een film (een grinnikje daargelaten), maar tijdens Minions zat ik een aantal keer echt gevouwen in mijn bioscoopstoel. 
FYI: la cucaracha betekent de kakkerlak ;-)
the Butler (2013)
BIOGRAPHY | DRAMA
8/10
As Cecil Gaines serves eight presidents during his tenure as a butler at the White House, the civil rights movement, Vietnam, and other major events affect this man's life, family, and American society.
Een mooie biografie, die soms wel een schop onder de kont nodig had om de vaart er in te houden. Ik moest mijzelf af en toe dwingen om mijn aandacht bij deze film te houden (wat natuurlijk inherent is aan het genre). Door het volgen van het leven van de hoofdpersoon kijk je mee op verschillende momenten in de Amerikaanse geschiedenis, waarbij deze film natuurlijk een afro-amerikaans tintje heeft. Prima voor een zondagmiddag of -avond, niet echt een typische bioscoopfilm.


Shaun the Sheep (2015)
ANIMATION | ADVENTURE | COMEDY | FAMILY
6,5/10
When Shaun decides to take the day off and have some fun, he gets a little more action than he bargained for. A mix up with the Farmer, a caravan and a very steep hill lead them all to the Big City and it's up to Shaun and the flock to return everyone safely to the green grass of home.
Een typische Engelse humor film, boordevol Engelse humor. Need I say more? Hier moet je echt een liefhebber voor zijn. Op zich kan ik dit wel waarderen, maar op een bepaald moment is het genoeg geweest. Persoonlijk vond ik deze film nét iets te lang duren. Vooral het begin was erg leuk. Van oorsprong zijn dit ook short movies, dan kan ik ze beter waarderen. Vooral leuk om te kijken met (kleine) kinderen, op een regenachtige woensdagmiddag, met voor de volwassene hier en daar een leuke volwassene grap.




Cinderella (2015)
DRAMA | FANTASY | FAMILY
5/10
When her father unexpectedly passes away, young Ella finds herself at the mercy of her cruel stepmother and her daughters. Never one to give up hope, Ella's fortunes begin to change after meeting a dashing stranger.
Het verhaal van Assepoester kennen we allemaal. Deze film werd vrij groots aangekondigd en de filmposter vind ik dan ook werkelijk prachtig. De lat voor deze film lag voor mij vrij hoog en... Ik vond hem waardeloos. Behalve dat Cate Blanchett een goede stiefmoeder neerzet was het overige acteerwerk waardeloos, dialogen waren houterig en vreselijk gebruik van CGI. Met pijn en moeite heb ik de film afgekeken. Blijkbaar neemt deze film zichzelf heel serieus en is men vergeten dat het om een sprookje gaat. Wellicht leuk om te kijken met je 10 jarige nichtje.


Dorian Gray (2009)
DRAMA | FANTASY | THRILLER
7/10
A corrupt young man somehow keeps his youthful beauty eternally, but a special painting gradually reveals his inner ugliness to all.
Omdat wij al langere tijd de serie "Penny Dreadful" volgen, en ik nog niet heel erg bekend was met het personage Dorian Gray, hebben wij deze film afgestoft en opgezet. Verwacht geen actiemomenten of een snel lopend verhaal, dat zit er bij deze niet in. Toch denk ik dat deze film erg is ondergewaardeerd. Het personage is zeker interessant, en het achterliggend verhaal is filosofisch te noemen. De opmerking dat de vergankelijkheid het leven mooi en waardevol maakt, kan ik mij zeker in vinden. Soms mag de hersenpan ook wel eens aan het werk gezet worden en daar heb je tijdens deze film voldoende tijd voor, daarom een 7.


Slow West (2015)
ACTION | THRILLER | WESTERN
7/10
A young Scottish man travels across America in pursuit of the woman he loves, attracting the attention of an outlaw who is willing to serve as a guide.
Yay voor westerns! De titel zal je niet misleiden: een langzame western film. Verwacht dus niet veel old Western gunfights, alhoewel Michael Fassbender toch een aantal keer leuk zijn revolver weet te trekken (no pun intented, maar ik laat hem toch lekker staan). Wel prachtige omgevingen, een leuke outlaw en een klein stukje Amerikaanse geschiedenis. Prima met een grote kop thee op de bank, een 7 voor de liefhebber.


Home (2015)
ANIMATION | ADVENTURE | COMEDY
5/10
Oh, an alien on the run from his own people, lands on Earth and makes friends with the adventurous Tip, who is on a quest of her own.
Hoge verwachtingen waar bijna niets van werd waargemaakt. 94 minuten van mijn leven die ik nooit meer terug zal krijgen. Nu moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat ik vooral afging op de filmposter (trailer niet bekeken) en dat Pig (de kat) mijn hart natuurlijk meteen gewonnen had. Van de gebruikte muziek (Rihanna) en bijbehorende dansjes gingen mijn nekharen recht overeind staan. Jim Parsons doet bij Oh wat hij als Sheldon Cooper (Big Bang Theory) ook doet: exact hetzelfde. We kunnen in ieder geval stellen dat hij niet veel moeite heeft hoeven doen om in de rol te komen. Wij vragen ons af of de beste man ook zo doet wanneer hij 's avonds samen met zijn partner op de bank zit.


Interstellar (2014)
ADVENTURE | DRAMA | SCI-FI
9/10
A team of explorers travel through a wormhole in space in an attempt to ensure humanity's survival.
Door de lange duur (169 minuten) geen film die je heel vaak gaat zitten kijken en het eerste gedeelte komt wat langzaam op gang. Deze film vind ik onwijs typerend voor de tijdsgeest waarin we leven: angst voor "het einde van de wereld", de mensheid als alles verwoestende wezen op aarde en de zoektocht naar nieuwe plek om daar te kunnen voortbestaan. 
Een hele mooie film, met als overstijgende idee dat de mensheid (nog) niet in staat is om verder te denken dan 2 generaties (en hierdoor nauwelijks niet in staat is zichzelf als individu op te offeren), maar ook een stuk relativiteit van tijd. Niet alleen prachtig om te zien, maar ook goede stof tot nadenken.

American Sniper (2014)
ACTION | BIOGRAPHY | DRAMA
8/10
Navy SEAL sniper Chris Kyle's pinpoint accuracy saves countless lives on the battlefield and turns him into a legend. Back home to his wife and kids after four tours of duty, however, Chris finds that it is the war he can't leave behind.
Dat heeft Clint Eastwood toch maar mooi gedaan. Aangrijpende biografie over Chris Kyle, een kijkje in de keuken van een Navy Seal. Voorafgaand aan de film waren we een beetje bang dat het een film zou worden met een hoog "Come Join Uncle Sam" gehalte, maar niets is minder waar. Er word een waanzinnig goed beeld neergezet - waarbij je als kijker geconfronteerd wordt met de rauwheid van dit vakgebied en de kwestbaarheid van de soldaten in oorlogsgebied.

Bron filmposters en synopsis: imdb

donderdag 31 juli 2014

Emancipatie en Marktplaats


We gingen die kleine kastjes verkopen. Want: we gaan groter wonen, dus dan kunnen daar ook grotere (en voornamelijk hogere) boekenkasten in. "Oh!" Riep ik: "dat zet ik allemaal op marktplaats, weggooien kan nog altijd." Zo gezegd, zo gedaan. Het nadeel van deze actie is dat het leeghalen, foto's maken en online zetten van het kastje niet het zwaarste werk is. Het zwaarste werk is om de rommel van twee hoog via onder andere een vlisotrap naar beneden te krijgen. 
Daar denk ik altijd net iets te lichtvoetig over na. Ik beeld me altijd een sterke vreemde meneer in (die meestal bekend staat als de koper, of nog beter, degene die op pad gestuurd is om kastjes op te halen). Als dat niet zo is, ben ik zelf ook in het bezit van een sterke (soms een beetje vreemde) meneer. 
 
Het noodlot heeft echter anders besloten. Een alleraardigste Amsterdamse mevrouw belde op of ze binnen een paar uur één van die kastjes kon komen ophalen. Toen had ik heel ad rem moeten reageren: "ik ben vandaag aan het werk." Onbetaalde arbeid is namelijk ook arbeid. Ik zat namelijk met mijn hoofd onder in het gootsteenkastje van ons nieuwe appartement, te schrobben op een niet nader uit te leggen vlek. Dan was het probleem van de kastjes opgelost, hadden we een datum geprikt en... Nee, het moest nú. 

Om vier uur ging dan ook de bel. Ik was dat kastje al weer helemaal vergeten en terwijl ik naar de deur liep vroeg ik mij dan ook pas af of dat kastje wel door het zolderluik zou passen. Nu ben ik niet bedeeld met de grootste wiskundeknobbel, en daar wijtte ik deze gedachte dan ook aan. 
De Amsterdamse mevrouw (voor de beeldvorming: typje lange losse grijze haren, hakjes en een jurkachtig gewaad- hakjes!? Jurk!? Als je gaat slepen met meuk?) stond lachend voor de deur. Geen sterke meneer. Die zou ook niet meer komen. Want dit was een geëmancipeerde vrouw, zo werd mij verteld nadat we die ellendige kastjes niet door het trapgat kregen. 
En geëmancipeerde vrouwen klaren dit soort klusjes zelf, kreeg ik te horen terwijl ik als een losgeslagen idioot door alle dozen zocht naar gereedschap. 

Stiekem ben ik een beetje anti-geëmancipeerd. Ik ben niet van: wat het mannelijke geslacht kan, kan ik ook & beter. Ik heb geen piemel, dus kan hem ook niet gebruiken. Dat kan ik dus niet en al helemaal niet beter. Ik heb ook geen verontwikkelde spierballen of een sterke rug. Ik heb wél boobies en die heeft mijn meneer weer niet (sommige mannen wel, maar dat is stof voor een andere blog). Daarnaast ben ik vele malen makkelijker in sociaal contact en onwijs goed met admistratie. Wat ik hiermee probeer te zeggen is dat van oudsher af aan de man en vrouw elkaar aanvullen. En natuurlijk, lieve feministen, ben ik voor gelijke rechten. Maar niet voor gelijke plichten.
Ik ben meer van het: je moet doen waar je goed in bent en voor de rest de middelen gebruiken die je in je bezit hebt. En af en toe zet ik mijn sterke meneer in zoals ik nodig acht. 

Sommige mensen durven dat zelfs pragmatisch te noemen. 

En misschien had ik dát moeten zeggen tegen de hippie-achtige geëmancipeerde dame. Dat was vast beter overgekomen dan het lelijke gezicht dat ik trok terwijl zij met een tang de schroeven uit het kastje wrikte.

En het tweede kastje? Dat laat ik fijn door mijn meneer uit elkaar halen. Ik hoef niet zo nodig alles zelf te doen.